Per ongeluk

Misschien dat er in de eeuwigheid
zoveel mensen zijn geweest
Die wisten wat ze deden

De waarheid is waarschijnlijk
dat de meeste van de mensen
ook gewoon weg maar iets deden
wat per ongeluk goed uitpakte

Het verschil zit hem voornamelijk
in het feit
dat zij goed waren
in zichzelf voorhouden
dat per ongeluk
niet in hun woordenboek staat
Terwijl bij jou
op pagina een al staat geschreven
Sorry! Dat deed ik niet expres.

Jip

klein balletje

Het kleine balletje groeit langzaam
tot een niet te negeren gevoel
en als ik met mijn hand
probeer te voelen wat ik niet kan zien
komt onherroepelijk reactie

Af en toe negeer ik
want ook al worden kleine balletjes groot
met je ogen dicht
en je handen op je rug
kun je net doen als of er niets is
was en komt

Dus draai ik af en toe
gewoon even mijn rug
naar mijn spiegelbeeld
en is het kleine balletje
wat langzaam groeit
niet meer dan besef

Ik wacht nog even
totdat het kleine balletje
wel moet ontploffen

Nachtblind

Hoewel ik weet
dat buiten een witte wereld wacht
opgesierd met plat getrapte vlakken
die glinsteren in een opgewekte maan
Het ijs tinkelt af en toe tegen mijn langzaam opwarmende ruiten
en tocht kruipt door de kieren naar binnen
Ik weet dat het winter is
en hoe de wereld buiten
zich allang heeft ontvouwen als een gemiddelde kerstkaart
Zonder de bijbehorende bomen, kaarsen en ballen.
Zie ik van dat alles helemaal niets
Als de stroom uitvalt
is voor mij de wereld
zwart met zwarte vlekken
wel zo rustig

Een nieuw theekopje

Schuifelend en vol twijfel
schoof het mijn leven binnen
Als een schaduw van een lamp met net iets te weinig wattage
achter een veel te grote plant
Ik heb het niet gehoord
of aan zien komen
Ergens aan de wand van mijn gedachten
plakte het echter al langer vast
aan opgedroogde stukjes vergeeld plakband
kromgebogen punaises en afgebroken spijkers
Misschien had ik mijn ogen
eigenlijk willen sluiten
En met m'n rug tegen de muur en hakken in het zand
simpelweg door willen struikelen
tranen op mijn wangen die de eeuwige strijd niet eens konden weergeven
Zo zag ik mijn paden tegemoet

Maar met mijn benen onder mij gevouwen op een andere bank
voel ik de warme thee in mijn handen en roer

Geen residu

In wankel nog een beetje
in deze nieuwe staat
Van eigenlijk best wel heel gelukkig zijn.

Jip

Het mokt

Het mokt
in mijn hoofd
omdat mijn lijf
niet wil
wat mijn hersenen
hebben bedacht
Ik zit
terwijl mijn hoofd
allang is door gelopen
Ik wrijf
wat afwezig
langs mijn benen
die niet lopen
maar zitten
Het mokt
in mijn hoofd
maar
mijn lijf
geniet toch

Jip

Wakker

In een soms eenzame stroom van gedachten
slaap ik nachtenlang met mijn ogen open
niets lijkt de slaap te deren
toch vlucht zij steeds mijn slaapkamer uit
Als ik opsta zie ik in de huizen om mij heen
tv's en mensen flitsen
en realiseer mij
niet alleen te zijn
Met koude voeten begeef ik mij naar bed
waar mijn gedachten langzaam uit het raam klimmen
Wetenschap dat ik niet de enige ben
die niet kan slapen
Is zeer rustgevend

Jip

Sinterklaas

Overal geklop
En voeten op het dak
Met hoog rode wangen
Wordt er nachten lang
Zo min mogelijk geslapen
Achter de gordijnen
Schuiven de planten
Naar een tweede plan
En tussen schoenen vind ik brieven
Met ellenlange vragen
tekeningen en verzoeken
Over hoe of wat en wat en waar
Een groot vraagteken hangt deze nachten
Met een uitroepteken naast de maan
Nog even
En alles is voorbij
Dan rukken in de schoolklassen
De kerstbomen op daar waar Sint en piet
Geknutseld en wel hun plek veroverden
na St. Maarten

Nog een nacht zullen ze niet slapen
En morgen naast mijn bed staan
Bleek en gespannen
Met lijsten in hun hoofd
De een weet zeker dat hij zoet was
De ander telt haar zonden

In de kast liggen de cadeaus te wachten
Geduldiger dan de kinderen

Uiteindelijk zijn mijn kinderen immers
altijd lief

Jip