Gezwegen ruzie 2

Wat is er?
niets
Weet je het zeker?
ja
Maar waarom doe je...
ik doe niets
Zoals je doet?
maar ik doe niets
Ben je boos?
welnee
Wat is er dan?
er is niets
Doe dan gewoon!
ik doe gewoon
Dat doe je niet!
dat doe ik wel

waarom schreeuw je zo?
wat is er?
ben je boos?
wat doe je raar!

ER IS NIETS!

gelukkig maar.

Gezwegen ruzie

Ik voel je nagels in mijn nek
me achteruit trekken
naar beneden duwen
aan mijn haren mijn gezicht
van grond naar lucht
Ik voel je adem op mijn wangen
als je woorden roept
zwijgt of misschien enkel bedenkt
maar ze zo fel meent
Ik voel je teleurstelling in mijn buik
als ik weer niet reageer
en alles wat je doet
zijn weerslag heeft
maar niet op mij

Je hebt me nooit gezien
Ik heb jou nooit gezien
toch haat je mij
toch haat ik jou niet
Maar stellen dat ik iets vind,
dat stel ik uit.

Jip

Kind geweest

Was er niet ooit een tijd
dat wij onschuldig
op het speelplein
heel hard renden
op weg naar niets
ons omdraaiden
om vervolgens
met even veel vuur
de andere kant op te lopen.

Was er niet ooit een tijd
dat wij vol passie
ons storten
op die ene tekening
om een prijs te winnen
maar voornamelijk
te genieten
van zij die die prijs
niet wonnen.

Was er niet ooit een tijd
dat men keek
en ons zag
zoals we toen nog waren
vol onschuld
stout maar
van geen kwaad bewust
terwijl we buiten
de buurman plaagden

Was er niet ooit een tijd
dat wij
alleen nog maar kind waren
alleen nog maar waren
alleen nog maar tijdloos waren.

Jip

Mijn andere ik

's Ochtends sprak zij haar spiegelbeeld nog tegen.
Weifelend met haar handen in het haar.
Weerbarstige krullen ontsprongen de dans
Daar waar zo duidelijk het gareel was
konden zij zich niet conformeren
Hij stond naast haar
Stil te kijken
naar het dagelijks terugkerende gevecht
Grote ogen die in de spiegel
een ander zagen dan hij zag
Zachtjes mompelde ze
Ik wilde dat ik mij zag, zoals jij mij ziet
Hij hield haar vast.

Jip

De ondergrond

Slenterende voeten over glashard beton
klikkende hakken op de stenen
Nergens iets te vinden
wat lijkt op het tapijt
dat ik ooit onder mijn voeten vond
Maar nu ik hoor waar ik sta
Sta ik ook waar ik hoor.

Jip

Trein

De trein trekt aan me voorbij
met alle mensen die onderweg zijn
naar daar waar ik niet heen ga
omdat ik hier blijf staan
op het perron
onderweg naar niets
wachtend tot de trein vertrekt
en een ieder meeneemt
een eenzame zwaait naar mij
verwacht een gelijke ziel
hij in de trein
ik op het perron
wellicht zijn we beide
onderweg naar niets
maar heel druk doende
met onderweg zijn
Ik wil nog roepen
ik beweeg niet dus onderweg
is voor mij stilstaan
Maar de trein is allang aan mij
voorbij getrokken met een onzichtbare snelheid
omdat het spoor ook bochten kent
Dan gaan de deuren open
voor mijn neus
Liefde en afkeer vervullen mijn blikveld
onderweg ga ik
naar de warmte van dat
wat de trein brengt

Jip

Morgen

Ik doe vandaag een dagje niet meer mee
morgen is een nieuwe kans om alles mee te maken
Maar nu vandaag zeg ik gewoon zo maar een keertje nee
Ik lees een boek, de krant
het weer, een hand
de buurman zijn humeur
en dat van zijn vrouw
die vandaag ook graag, toch eens winnen wou
Ik lees de letter op papier
of in de lucht
misschien zelfs hier
en alles wat ter tafel komt
dat doe ik morgen wel
Me niet realiserend
die morgen kwam wat snel
Dus na een nachtje slapen
en nog bergen werk
vond ik het idee van overmorgen
vandaag ook erg sterk.

Jip