Een nieuw theekopje

Schuifelend en vol twijfel
schoof het mijn leven binnen
Als een schaduw van een lamp met net iets te weinig wattage
achter een veel te grote plant
Ik heb het niet gehoord
of aan zien komen
Ergens aan de wand van mijn gedachten
plakte het echter al langer vast
aan opgedroogde stukjes vergeeld plakband
kromgebogen punaises en afgebroken spijkers
Misschien had ik mijn ogen
eigenlijk willen sluiten
En met m'n rug tegen de muur en hakken in het zand
simpelweg door willen struikelen
tranen op mijn wangen die de eeuwige strijd niet eens konden weergeven
Zo zag ik mijn paden tegemoet

Maar met mijn benen onder mij gevouwen op een andere bank
voel ik de warme thee in mijn handen en roer

Geen residu

In wankel nog een beetje
in deze nieuwe staat
Van eigenlijk best wel heel gelukkig zijn.

Jip

Het mokt

Het mokt
in mijn hoofd
omdat mijn lijf
niet wil
wat mijn hersenen
hebben bedacht
Ik zit
terwijl mijn hoofd
allang is door gelopen
Ik wrijf
wat afwezig
langs mijn benen
die niet lopen
maar zitten
Het mokt
in mijn hoofd
maar
mijn lijf
geniet toch

Jip

Wakker

In een soms eenzame stroom van gedachten
slaap ik nachtenlang met mijn ogen open
niets lijkt de slaap te deren
toch vlucht zij steeds mijn slaapkamer uit
Als ik opsta zie ik in de huizen om mij heen
tv's en mensen flitsen
en realiseer mij
niet alleen te zijn
Met koude voeten begeef ik mij naar bed
waar mijn gedachten langzaam uit het raam klimmen
Wetenschap dat ik niet de enige ben
die niet kan slapen
Is zeer rustgevend

Jip

Sinterklaas

Overal geklop
En voeten op het dak
Met hoog rode wangen
Wordt er nachten lang
Zo min mogelijk geslapen
Achter de gordijnen
Schuiven de planten
Naar een tweede plan
En tussen schoenen vind ik brieven
Met ellenlange vragen
tekeningen en verzoeken
Over hoe of wat en wat en waar
Een groot vraagteken hangt deze nachten
Met een uitroepteken naast de maan
Nog even
En alles is voorbij
Dan rukken in de schoolklassen
De kerstbomen op daar waar Sint en piet
Geknutseld en wel hun plek veroverden
na St. Maarten

Nog een nacht zullen ze niet slapen
En morgen naast mijn bed staan
Bleek en gespannen
Met lijsten in hun hoofd
De een weet zeker dat hij zoet was
De ander telt haar zonden

In de kast liggen de cadeaus te wachten
Geduldiger dan de kinderen

Uiteindelijk zijn mijn kinderen immers
altijd lief

Jip

Crisis

In eenvoud
zou men met inpakpapier
de prachtigste cadeaus kunnen ontwerpen
Werkelijk
En complex
blijkt de inhoud
overeen te moeten komen
of te overtreffen
wat het papier deed vermoeden

Op zes december keek zij
met natte ogen
naar vele rollen ongebruikt papier
en plakband

Niet alles kon verbloemd worden
Met glanzend goud papier
en strikken

Jip

De digitale duidelijkheid

Woest gaan mijn handen over de toetsen van het wankele toetsenbord
zovaak al heb ik geprobeerd om met kracht
mijn woorden nadruk te geven
De "e"ligt los en zwerft met regelmaat
ergens onderaan tegen de spatiebalk
Half hangend en soms geplakt
door opgedroogde koekkruimels
en achter gebleven
uitgesproeide resten thee
Ik shift ook momenteel
wat meer met rechts dan links
Dat geeft niet houd ik me voor
evenals de afgebroken pootjes
die nog wel als restant leven
en daardoor een wankel evenwicht proberen te houden
onder mijn forse aanslagen

In mijn hoofd komen de mooiste zinnen op
"papier" "blank canvas"
maar in de hedendaagse werkelijkheid
ontstaat er een onsamenhangend mailtje
onleesbaar voor de ontvanger
en onbevredigend voor de zender

Ik druk, sla, mep nog hier en daar wat uitroeptekens
die overigens ook bestaan
uit meer geluk dan wijsheid
daar er een opgedroogd stuk chips
onder die knop is durven te gaan wonen
en dus het teken klemt

Ik tik mijn naam
vervloek autocorrect
omdat ik vier keer niet lees wat ik tik
tot ik zie dat mijn vingers naast de gewenste toetsen liggen

Ik vloek
Ik scheld
en send

Dan krijg ik smiles terug
digitaal
ben ik dus
ook niet zo duidelijk

Spinnenwebben en theekopjes

Ik roer zonder te kijken
in mijn opgedroogde kop
De thee die mij ooit heet de lippen brandde
is verdampt en er rest slechts
een bruin groen kleverig
residu
Waar ik nu gedachtenloos
mijn lepel in omwentel
Plakkerige draden trek
die als spinnenwebben in de ochtend
smalle patronen achterlaten
Uit mijn mond komt een stroom
niet aflatende woorden
verwijten
twijfels
groot- en breedspraak
met en zonder nadruk uitgesproken
maar met zorg aan een geweven
Als het kopje knapt onder de ronddraaiende druk
van het kleverige lepeltje
en ik opspring uit angst voor de hete vloeistof
zie ik dat niet enkel mijn thee
allang verdwenen is
en plakken mijn woorden
Als spinnenwebben nutteloos
aan een binnenmuur.

Jip