Vuile ramen

Door het matte glas zie ik de bomen groeien
het gras ontspruiten uit wat de winter overliet
Ik zie sneeuwklokjes die fier hun kopjes oprichten
Zon die de eerste lentebloeiers trots begroet
Ik zie de druppels van de dauw nog snel verdampen
voor zij opgeslurpt worden door voorbij vliegende vogels
die intens genieten van nieuw gevonden warmte
op hun loom uitslaande vleugels
Ik zie bijen die vergeten bloemen vereren
met een verlaat bezoek
Spinnen die naarstig hun web wassen
voor onverwacht maar zo bemind bezoek
waarna menig vlieg zich een andere vliegroute zou hebben toebedeeld
maar nu toch danig te laat zich voelt veranderen in een present
Ik zie hoe zachte lentezon langs de hemel glijdt
en de grijze wolken in de lucht zacht beschijnt met haar stralen
Zodat ontelbare druppels zich gaan vormen waarna
een onbeschrijfelijke bui wederom nieuw leven zal brengen
Ik bezie het raam en alles wat er achter gebeurt
En realiseer me dat ik hier al veel te lang zit en veel te weinig doe
het leven gaat door ook als ik stil sta
Tijd om de ramen te wassen.

Jip

Verdriet

Ik geloof dat ik niet eens meer weet
waarom mijn verdriet een naam moet hebben
het zijn geen daden van gewicht
die druppelend aan mijn ogen hangen
hun weg naar beneden vinden
om tussen mijn borsten te drogen op mijn buik
Stil laat ik mezelf
in zeeen veranderen hopend dat ik
wegspoel om nooit meer aan te komen
daar waar ik ben vertrokken
Heb mij lief
hoop ik
maar ik vrees dat met mijn zeeen
ik ook die kans verspeel

Jip

Woede

Zij voelde af en toe nog
hoe hij haar huid raakte
tederheidloos geweld
Hoe hij enkel weerzin tentoonstelde
en de lust enkel nog vond
in onuitgesproken details
Als steen was zij, onder zijn aanraking
hoewel er soms zelfs liefde
uit zijn vingers stroomde
Waren angst en te vaak uitgesproken woorden
als naalden in haar wezen
Vergeten waren de dagen
waarin zij, als bijna kinderen nog
de wereld wilden ontdekken
Harde lessen zijn er geweest
kind af
Is zij nu
Soms voelt ze nog hoe hij haar huid beroerde
wanneer hij woedend op de wereld
zijn vuisten tegen haar rug liet schreeuwen
soms gelaten vaak verbeten hoorde zij hem aan
Niemand is zonder zonde
elk draagt zijn deel
Het blauw van de nacht scheen helder
op haar harde lichaam
Hij heeft haar woorden nooit gehoord
zo woedend als hij was.

Jip

Ruzie

Waren we geen vrienden, dacht ik nog
voordat we mokkend
beide met het hoofd gebogen
uit elkaar gingen
De een nog stugger dan de ander
geen woord van afscheid
kon men aan de lucht onttrekken
Sleets verscheen er af en toe
aan lang vergeten horizonnen
een gebaar van hoop
Zou er een spijtbetuiging komen
na zoveel onuitgesproken wrok
Woedende woorden die gegooid waren
als parels voor de zwijnen
want er werd met even veel kracht
tegenwind geboden
De voetstappen die langzaam vervaagden
lieten niets te raden over
Waren we geen vrienden
als voltooid verleden tijd

Jip

De zon

De zon wandelde de hemel langs
en ik liep mee
in de rug of op de wangen
soms zelfs bovenop mijn hoofd
De zon wandelende de hemel langs
en jij liep mee

Jip

Weg

We waren het niet eens
we waren het niet eens oneens
we waren enkel nog aan het zoeken
en uiteindelijk vonden we
wat we zochten
een uitweg uit alles
zonder het eens te zijn

Jip

Leilinden

De leilinden in de voortuin laten zich niet langer binden
Zij breken los uit vastgestelde dogma´s
Vooropgesteld dat niets hen langer dan een dag kan boeien
zijn zij een wandelend standbeeld van opgesteld genot
Wees mijn wonder omdat ik wonderwel mijzelf
los heb gebroken van mijn juk
De wind in mijn in vlechten gestoken haren trekt me
maar gelijk de linden laat ik mij niet meer verstenen
wandel een geijkte weg en breek de lans voor hen
die buiten de lijnen denken.
De linden leiden mij de weg naar onzekere dagen
Altijd zekerder dan de nacht die was
Linde weet dat ik kom.

Jip