Laat mij

Laat mijn wangen kleuren
daar waar geen mens kan komen
daar waar een spoor van liefde
de warmte overtreft
Laat mijn hart een ritme spelen
door enkel aan mijn zij
als fluweel je handen door mijn haren
het koesteren der zinnen
Als mijn huid zich opricht
naar de aanraking der hunkering
De druppels die hun weg vinden
langs de welvingen die
een soms bergketens kunnen verbleken
Geen vulkaan kan verwoorden
hoe de stormen in mijn buik
Jou liefhebben

Jip

Winnen

Ik wist niet dat ik strijden moest
om iets wat niet te winnen viel
Ik was de wedstrijd ongemerkt
voor jou toch aangegaan
De trofee die mij aangereikt werd
heb ik wonderwel terug gegeven
Ik gooide geen zes
om de put te ontvluchten
Op eigen kracht
zijn er regels ontstaan
Daarmee was de wedstrijd gesloten
nul nul... toch wilde jij verliezer zijn
Echter
Ik wil niet winnen.

Jip

De rand

Ik sta op mijn tenen
om over de rand te kijken
zodat ik kan zien wat er verder nog is
maar hoe ver ik ook rek
en mijn haren uitstrek
blijft de rand buiten mijn bereik
Aan de toppen van mijn vingers
probeer ik mij op te trekken
aan resten van hoop
die aan mijn voeten liggen
Ik creëer opstapjes
van achtergelaten ruimtes
maar nooit kijk ik over de rand
wanneer ik zeeen gehuild heb
omdat wat ik liet
Kijk ik naast me en zie
een groener veld
dan ooit te voren

Jip

Toen was er niets

En toen was er niets
niets meer dan een zucht
als een bel in het water
kapot geprikt
nadat alles er was
En toen was er niets

Jip

Hij

Hij schudde zo achteloos de nacht van zijn schouders
verdween met het krieken van de zon
Net alsof hij er nooit was geweest.

Vol twijfel lig ik in mijn bed
de lakens nog warm en gekreukt
Net alsof hij nooit meer zou gaan.

Een glimlach om mijn lippen oprecht niet gespeeld
de ochtend kuste jouw haren dit maal
Net alsof het altijd zo was geweest.

Jip

Ze hadden me liefde beloofd

Ze hadden het me anders beloofd
We zouden lopen over witte velden
die gekust waren door de bevroren dauw
waar een kleine zon haar stralen
op liet weerkaatsen
die in jouw ogen een spectrum van kleuren deed ontwaren
Er zouden kleine lichtjes zijn
die heerlijk geurende bomen
Waaronder ik me in jouw armen
zou verstoppen tegen de kou
Engelen gezang
hoge heldere stemmen die hoogtepunten zouden brengen
Met alle heerlijkheden die een mensenleven
zou kunnen brengen
Ze hadden me beloofd dat ik jouw lippen
zou mogen zoenen onder takken
die men aan balken zou hangen
Men had gezegd dat rode wangen
ogen loom maakte
Pure romantiek gevangen in glimmende ballen
en flakkerende kaarsjes
waarin lichamen uitkwamen als zijnde
een perfecte kopie van
ik noem maar de David van Michelangelo
of de Venus van Milo
Maar al deze beloften en al wat niet meer was..
Het werd eerst nog herfst
met storm in mijn haar.

Jip

Het is niet stil

Door het bovenlicht kan ik zien
dat de nacht nog helder is
de sterren hebben menigmaal hun ogen toe geknepen
ik knipoog terug, nooit zeker of zij bedoelen
De maan staat hoog boven de wind
het verlate schijnsel van de zon
te weerkaatsen in een wereld die nooit meer zwart wordt
Neonreclame knalt uit boven de eeuwige lichten
van de glazen steden die we bouwen
om de kwetbaarheden van de koude grond te beschermen
Een doorlopende kakofonie van motoren die toeteren of optrekken
langs wegen waar men permanent moet zien, of gezien moet worden
mensen die nooit meer hun bed willen kussen
Door het bovenlicht kan ik zien
dat de nacht nog helder is
Ook daar boven wed ik
is het niet stil
Dat is het immers nergens.

Jip