Spiegelbeeld

Het is een spiegelbeeld dat ik niet langer ken
hoewel ik zo vaak er in heb gekeken
dat ik uit kon tekenen wat ik voor me zag
Ik kende de details
ik kende de grove lijnen
en zelfs toen alles leek te beslaan
dacht ik nog steeds
dat te herkennen wat ik kende
Steeds heb ik geprobeerd
het mooie te willen te bekijken
het schone onder het vuile weg te halen
Ik heb gepoetst tot de spiegel glom
Maar hoe ik ook mijn best doe
je bent niets van wat ik dacht dat je was

Jip

Wachten

Ik heb zolang gewacht op alles wat niet komen gaat
dat ik het wachten meer dan beu ben
Ik wacht niet meer op alles wat niet komen zal
omdat onzinnigheid enkel tijd eet
Ik wil niet meer moeten wachten
neem mijn lot in eigen hand
want wie op het wachten wachten moet
wacht altijd veel te lang

Jip

Zware voetstappen

Ik heb me menigmaal afgevraagd
waarom ik mijn voeten niet meer op kan tillen
verzwolgen door zand en modder
tot aan mijn enkels
Mijn voetstappen als manshoge gaten
in zand en veen verdwenen
Als lood dat mijn schenen gekluisterd houdt
aan wat ooit lichtvoetigheid zou zijn
Om vervolgens mijn juk af te werpen
mijn veters los te maken
en te springen in zee
Hopend dat ik onderweg
ook het beton kwijt zou raken

Jip

Wie ben ik

Je noemt mij niet bij mijn naam
uit angst te verzoeken
waarvan je me verdenkt
werkelijk te zijn
Maar mijn lief
uit mijn hoofd groeit
nimmer een gehoorde huid
Noch zwavel over mijn tong
Geen staart die zich doet ontspruiten
net boven de welving van mijn onderrug
Toch vrees me mij
wellicht
om dat waarvan je weet
dat ik het werkelijk ben
wellicht
vrees je mij
om alles wat ik niet ben
en wat jij evengoed
zelf zou kunnen zijn

Jip

De kleur van mijn pad

Ik heb de weg rood zien kleuren
zelfs onder tranen kon ik geen blauw onderscheiden
ergens was er in het hele geheel
van wegen die ergens weg moesten raken
geen kleur meer te bekennen
die mij niet rood leek
Twijfel in mijn ogen
om de verloren nachten die ik doorwaakt heb gezien
totdat de morgen hem rood kleurde
evenals mijn ogen die ik de slaap ontzegde
Moe sleep ik mijn voeten voort
zonder schoenen over scherpe stenen
het is niet de pijn die mij af en toe lam legt
Het is enkel wetenschap
gevoel van machteloosheid dat tussen mijn tenen doorsijpelt
Ondanks alles wat men mij brengt ben ik altijd op zoek
Naar de kleur die mijn pad moet zijn.

Jip

Onze held

Vol goede moed is hij het strijdveld op gegaan
Gehesen in een pak wat men een harnas wilde noemen
zwaard links en schild rechts
schouders recht, buik in, blik vooruit
wie zou hem raken
Hij was de held
Zo was hem verteld

Arm hoog ging hij de strijd in
Zijn harnas voelde als lood maar evenwel bescherming
zwaard links en schild rechts
recht daar waar hij slaan moest, bukken, ontwijken
wie kon hem raken
Hij was de held
Zo was hem verteld

Maar er zijn altijd mannen die sterker zijn
een harnas is loden last van zwaar metaal
zwaard weg, schild stuk
gebukt onder verwachting, hoop, moed
wie raakte hem
Hij was de held
Zo was hem verteld

Het strijdveld was leeg en geen ademtocht nog te zien
een harnas lag op het ijskoude veld
zwaard rechts, schild links
Verloren in een poel van moed, hoogmoed, verdriet
gevochten, verloren, gestorven
Onze held
Zo is mij verteld

Jip

Gesloten

De deur dicht met een slot er op
dievenklauwen en een ketting
ramen vol met ijzeren staven
en de luiken dicht

Mijn ogen naar de grond
en mijn handen gebald
Staal aan mijn voeten
en gewicht op mijn hart
een ijzeren glimlach
om niet door te komen
doorwaakte nachten
en momenten vol pijn
Leven dat hing aan de punten van mijn schouders
tranen die geen tranen meer waren
alleen nog spetters vol spijt

Het gaat goed
het wordt beter
Ik kan het aan
Het lukt wel geloof me
laat mij maar gaan
onkruid vergaat niet
na regen zonneschijn
Niets aan de hand
schelden doet geen pijn

De deur dicht met een slot er op
dievenklauwen en een ketting
ramen vol met ijzeren staven
en de luiken dicht

En toen kwam jij

Als een niet te stoppen regenbui
donderde je mijn leven in
stapte in mijn plassen
en keek door onontdekte kieren
Met warme woorden vol geloof
met stille berichten vol vertrouwen
Met geduld dat de berg zelfs naar Mohammed zou komen

Ging langzaam de deur van het slot

Jip