Nee

Je kijkt me aan met zo veel vuur
een onbewogen nee klapt
met slagkracht tegen de muur
Ik denk dat je niet wilt

Je kijkt me aan met zo veel pijn
een ongezwegen nee klapt
uit je met zo veel pijn
Ik dat dat je niet wilt

Je smeekt me met zo veel angst
een goed begrepen nee klapt
weg, jij bent het bangst
Ik denk dat je niet wilt

Ik doe mijn best
Ik denk dat je niet wilt
Ik doe mijn best
Nog even meisje, nog even

Jip

Ik kan het ook

Ik heb me zo vaak afgevraagd
waarom jouw wereld blijft draaien
zelfs als de mijne stil lijkt te staan
aan mijn voeten stuk valt
ongrijpbaar of onwaarschijnlijk
Ik kan het ook
Ik heb me zo vaak afgevraagd
waarom jij kunt blijven dansen
zelfs als mijn voeten als beton worden
gekleefd in stugge modder
onbeweeglijk of ritmeloos
Ik kan het ook
Ik heb me zo vaak afgevraagd
waarom jij altijd boos kan blijven
zelfs als ik je al vergeven heb

Ongelofelijk
Ik kan alles wat jij kan
en nog meer

Jip

Hoewel hij alles had moeten weten
hoed noch rand waren hem voorbij gegaan
Stond hij smalend in het midden
wee mij, wee mij
Hij kende de redenen van redenatie
Hij kende de wegen van het gerecht
Wonderwel alleen vergeten
goed is goed, slecht is slecht
Niets van de stille wateren
die ondoorgrondelijk waren
En toch overzichtelijk geheel maakten
Vragende ogen van vele gezichten
spiegelden hem
een wereld voor,
eindeloos, neem mij
eindig in het spel
Hij kende alles, hij kende niets
Vergeten, wonderwel, dat wel.

Jip

Nie

Het is als omringt door likken de vlammen
die mijn hielen kussen
als ik mijn zonden overzie
en al met al
niet eens kan tellen
niet hoef te tellen
Niemals Nie
Voel mij als omringt door kaarsen
die spelen met de ochtendbries
als ik mijn deugden overzie
en al met al
niet meer hoef tellen
niet eens kan tellen
Niemals Nie
Ik voel me als een simpel lichtje
dwalend door een lange nacht
Als ik mijn geluk overzie
en al met al
thuis mag komen
thuis kan komen
Wie man kennt.. man kennt es nie

Mis

Ik zie je ogen, vuur geschoten, aangeschoten, wild
Ik hoor je stem, omhoog geschoten, doorgeschoten, stil
Ik voel je woorden, afgeketst, op wat niet was en zou
Ik voel je dag na dag steeds minder, mis ik veel,
maar mis niet jou.

Jip

Verhaal mijn leven

Verhaal mijn leven
niet als sprookje
niet als oneindig verhaal
Verhaal mijn leven
in de woorden
die we kennen, allemaal
Verhaal mijn leven
lang gelukkig
lang geleden als het moet
Verhaal mijn leven
begin tot eind
Het komt goed toch... het komt goed

Jip

Het stormt

Het waait te hard om goed te kijken
de bomen buigen
Buig maar mee
Het gaat te hard om te ontwijken
Wij verdrinken
zee zee zee
Het stormt te fel
de schepen stranden
op het strand geen mens, geen hond
Men gelooft toch met geen macht
dat hier het eerste kerstlicht stond
Het waait te hard om mee te lopen
dus we lopen tegenin
Soms met frisse, soms verloren
soms met voor of tegenzin
Het stormt de dagen moeten lengen
De storm die ligt al dagen niet
Het wordt een lange lome lente
zoals het er nu uit ziet.

Jip