Ze kunnen zoveel zeggen

Of het nu water bij de wijn is
of kolen op het vuur
de moeite die het kost
gaat spreken op den duur
En in het einde loopt de dag
ook kreunend op het end
Ze kunnen zoveel zeggen
maar er is zoveel dat niet went
De vogels in de lucht
zo veel liever dan in mijn hand
Mijn gevoel roept duizend woorden
maar wij leven met verstand
de laatste van de indianen
ging ook strijdend neer
Ik blijf liever rechtop staan
en win dan op een keer
De spelen zijn gespeeld
we wonnen zilver nog goud
Alles komt wel goed
Als de wereld het vol houdt.

Jip

Woordeloos is genoeg

Ik kan de woorden niet meer vinden
ik heb ze opgeruimd
of weggegooid
misschien even opzij gelegd
Wie weet ben ik ze gewoon vergeten
Ik kan de woorden niet meer vinden
de emotie ken ik nog wel
Ik hou niet meer van jou
Dat is het
Meer niet

Jip

Zo komt het goed

De hele wereld lijkt ineen te storten als een kaartenkasteel
van alle stukjes die je zeker wist, blijft er niet een heel
en als je alle brokken langzaam bij elkaar raapt
blijft er weinig meer over dan een gat wat je aangaapt
Waar je vol ongenoegen vingers in kunt steken
maar die het water niet stoppen, die de stroom niet onderbreken
Het is een kwestie van maar zien, wat je hebt aangericht
de onderste steen boven en zien wat er onder ligt
Het was een ongelijke strijd die niemand zou kunnen winnen
het is een ongeloofde waarheid die een ieder wil beminnen
en toch aan het einde bij de meet
zijn er dingen die je wist en dan niet meer vergeet
een strijd ook zonder wit stoer paard
Mijn ridder is het meer dan waard

Jip

Sprookjesloos

Met gesloten in je armen
de dans van het leven ontspringen
en daarna
vol vertrouwen
het diepe in springen
omdat ik weet
dat jij me
vangt
ook als ik dreig te verdrinken
in dat wat heet
het leven
de liefde
het lot
Het was niet eens een sprookje
toch lang en gelukkig als einde.

Jip

Nooit was de dag

Nooit was de dag schoner dan de dag
dat jij uiteindelijk
je ogen opsloeg
naar de wereld waarin
zwemmend
verdrinkend
je handen zocht
Nooit was de dag warmer dan de dag
dat jij uiteindelijk
mijn handen pakte
in de wereld waarin
ik dreef
hopeloos
Nooit was de dag schoner dan de dag
dat wij uiteindelijk
een wij vormen
sterker dan welk dan ook
Hoopvol

Jip

Leef mij

In de palm van mijn hand
zit in het heel klein
een gevoel en een woord
dat daar flinterdun
speelt met gedachten
en gevoelens
die eigenlijk misschien
wel niet mogen
of kunnen
en er zo ontzettend zijn
dat ik mijn vingers
blijf sluiten
knijpen
bijna
omdat ik bang ben kwijt te raken
wat ik verstop in mijn hand
om dan te ontdekken
dat ik het nooit heb gehad
in mijn handen
De waarheid balt mijn vuisten
en nu enkel nog
met zwakke woede
na zoveel tijd
kan ik met open handen
gericht naar zon of regen zeggen
dat wat ik koesterde
ben ik zelf
geluk in mijn handen
is mijn leven
Leef mij

Jip

Ook

Ik heb lang gedacht
gewacht
ook
Op het ene moment
gewend
ook
Dat ik zou ontdekken
bedekken
ook
Dat ik je mis
wist
ook
Dat dat moment niet kwam

Jip