Eenzame liefde

Daar waar de zwarte rivier de witte stenen kust
En de oevers zal overspoelen
En een spel speelt niet om te winnen
Maar om het spel
De rivier heeft niets te winnen bij de knikkers


Ik neem je mee op de nachtelijke tochten
En we zijn samen
Tot we wakker worden,
In een eenzaam bed

Jip

Zoals dat

Als het niet de morgen was dan was het misschien de avond geweest
Die schimmen op je ziel gooide
Met het gemak waarmee je ze opslokte
Nam alsof het het geschenk was
Waar je je hele leven op had gewacht

Waren het niet mijn woorden dan waren het waarschijnlijk je eigen geweest
Die gaten in je hart schoten
En het genot waarmee je de wereld toonde
En ze tentoonstelde als een trofee
Waar je hard voor had moeten werken

Als het niet het gewicht van de wereld was geweest dan wel van je ziel
Die je je hoofd deed buigen
En het je onmogelijk maakte
Zodat jij kon genieten van dat
Wat iedereen graag heeft; medelijden

Voor wanneer de waarheid komt, traag of met een noodgang
En je voor je voeten gooit
Dat wat je altijd al wel hebt geweten
En niet wilde zien aankomen
Dan draai jij je hoofd, laf

Jip

Is het niet meer dan een sprookje

Zij waren niet de ridders
Op de witte paarden
Die dapper de vijand
Of tegenstander
Ten gronde richtte
Met gevaar voor eigen lijf
En leven
De jonkvrouwen van weleer
Het hof maakten
Met vileine woordspelingen
Of onderhuids geplaatste grappen
Zij waren niet de narren
Getoond met bel en kap
Die volovergave het hof
Of eender welke luisteraar
Vermaakte
Met geen respect voor eigen klasse
Of lijf
De koningen van weleer
Het leven toonden
In blijspelen of tragedies
Of liederen vol ingewikkelde eenvoud
Zij waren niet de mannen
Die met paard en ploeg
Het land vol ontzag
Of wellicht weemoed
Gereed maakten
Om voedsel te ontspruiten voor hen die hoger waren
Of speelden
Het volk uit vervlogen tijden
Het leven ontnamen
Willoos en gedwongen
Of naïef en bedrukt het leven enkel namen
Zij waren niets van dit
De tijden waren anders
Maar wellicht waren zij
Beter
Omdat zij een deel van wij zou worden.

Jip

Onbegrip

Noem mij niet
Mijn naam moet
Als goud of kristal
Aan je lippen blijven plakken
Alsof je deze
Met lijm aan je ziel hebt willen doen kleven
Maar noem mij niet
Men zal niet begrijpen
Hoe je mij hebt kunnen willen noemen

Jip

Verdwaald in het geheel

Als niemand de weg meer weet
Van de geijkte paden
Wat blijft er dan nog over naast volkomen verloren
En wezenloos de weg te vragen
De dood in de ogen te kijken
Hem je hand te reiken
En zeggen
Leidt mij
Toon mij dat wat er ligt
Nadat de wereld rond moest worden
En betekenisvol
Zodat doelloos ronddwalen op zoek naar
Of juist niet
Dat ene of het enige wat er compleet blijft
Of overblijft
Als alle stukken in scherven
Gevallen
Gestoten
Gegooid
Een mozaïek op het kale steen maken
Woordeloos stom en in eenvoud geketend
Zal de dood mij aan mijn arm
De balzaal doorvoeren
Mij in vervoering met de prins der duisternis
De slotdans laten openen
Want als niemand de weg meer weet
Wordt mijn dwaalspoor een leidraad op zich.

Jip

Soms is het anders

Als alles nog nieuw moet zijn
en de geur in je hoofd de ochtend moet weerspiegelen
geld geen enkele rol speelt
en de wereld een grote speeltuin is
dan mag je genieten van dat wat er is

Als alles al geleefd is
en de geur in je hoofd enkel nog herinnering is
waar gevoel geen enkele rol speelt
en de wereld een kleine kamer is
dan voel je gevangen in dat wat er is

Als je zelf er bent
en de geur een deur openzet naar wie weet waar
daar waar alles een rol mag spelen
en de wereld voelt als een dikke deken
kun je stikken of genieten van het feit

Jip

Dit komt nooit meer goed

Woorden, vol wroeging
we gooien ze weg
en keihard
komen ze terug
Recht in mijn gezicht
en de woorden
die ik gooi
gooi ik zo veel zachter
Als striemen
laten ze littekens achter
onuitwisbaar
door welke zoen dan ook
zoveel spijt
Spijt omdat
Spijt doordat
We gooien ze
elkaar steeds weer
maar waar ik mis gooi
gooi jij altijd raak
En als ik raak
kaatst jij terug
wat ik niet op kan vangen
Ik heb spijt van alles
wat ik deed
wat ik moest doen
spijt
lost niets op
het maakt het alleen maar
erger
Vol wroeging kijken we elkaar aan
Dit komt nooit meer goed

Jip