Voetbal

Het is een luid geschreeuw
vol in de voetbalkooi
Ze zijn tegen elkaar
en met elkaar
De vloeken vliegen even hard rond
als de bal
En ergens hoop ik
dat ze plezier hebben in hun spel
De uitbarsting bij een doelpunt is
in mijn ogen dan
wat ongekend groot
Omdat de tegenstanders bestaan
uit jongens minstens anderhalve kop kleiner
en veel minder verbaal behept
Het is er vol tussen de spijlen
niemand die zich durft te bemoeien
met het taalgebruik dan wel
met de regels van het spel

Tot ineens
het spel ligt stil

De groep keert besluit het balspel
te laten voor wat het is
en loopt
stampt
schreeuwt
een richting op
Een duw,
gelach
en stilte
In het midden van de groep
staat een klein jongetje
te kijken
zijn duim in zijn mond
en grote ogen

Een van de grootste jongens kijkt hem aan
en hij kijkt terug
in de stilte van dit gesprek

Ontstaat een sorry

Ze spelen verder
allemaal

Niet eens een puber

Hij loopt rond
op zoek naar onbekende mogelijkheden
doorgangen niet nog niet eerder zijn geprobeerd
en plekken die hij nog niet heeft gezien
afwachtend kijkt hij me aan
Het hoofd scheef en met zijn billen op de grond
Bijna verwijtend loopt hij daarna weg
als hij zou kunnen zou hij zijn handen op zijn rug vouwen
en uit het raam kijken
In plaats daarvan zwaait naar me
Verwonderd over alles pakt hij
dan maar zijn bal
en smijt hem door de kamer
dwingt mij mijn voeten op te tillen
zoals ik hem dwing met de stofzuiger
Wanneer de bal onder de bank verdwijnt
staart hij me aan
als of hij denkt
Als jij die deur niet dicht gedaan had
lag ik gewoon
in bed te slapen.

Jip

Zeeze geneugten

Hij weet dat hij tegen de golven in zal moeten varen
als hij de duinen overwonnen heeft
en zich door menig obstakel
toch tot zee heeft weten wrijven
Zij zal hem ontvangen
met een zilte vrolijkheid
om hem heen kolken
Hem meenemen en wegduwen
opstuwen tot hij denkt te verdrinken
en daarna opgewekt hem los te laten
Hij zal vechten tegen het verlangen wat zij hem opdraagt
en haar zoeken als zij hem afstoot
Op de toppen van de golven zal hij haar naam noemen
en zij zal lachen en vergeten dat hij in haar zwom
Zij gaan uit elkaar met een glimlach
Hij zwaait nog eens langs de vloedlijn
tot de volgende duik die zij hem toe laat
verlaat hij haar strand.

Jip

De consequentie van een stoplicht

Het voelde bijna
als het oranje stoplicht
dat je aankijkt
alsof het wil zeggen
als jij door had gereden
had je nog makkelijk deze kruising
kunnen oversteken
Maar je weet
dat als je gasgeeft
hij zonder enig gene
naar rood springt
om je uit te lachen
en je de boete
nog als minste van de kwade
tegemoet kunt zien
want boem is/was/wordt ho
onherroepelijk
en dat alles
omdat jij ook weet
dat oranje
stoppen betekent als je
nog remmen kan

Toen voelde het net
als een stoplicht
Maar in plaats van te remmen
ben ik nog altijd blij
dat jij gas durfde te geven.

Jip

Verlangen

Op haar tenen danste zij in zijn gedachten
Ze trapte hem daarbij onbedoeld
in ongewenste plaatsen
Soms vol op zijn tenen
dan weer raakte zij hem
waar hij haar verlangende zocht
maar niet kon hebben
Haar glimlach zong al dagen
door de woorden uit zijn mond
terwijl hij zakelijk en streng
zij werk trachte uit te voeren

Met een eigenzinnig gemak
draaide zij met slanke vingers
zijn gedachten in de knoop
zodanig dat hij enkel nog
smachtende liederen kon bedenken
die bezongen hoe haar lichaam
het zijne zou doen smelten
Hij verachtte haar zoals hij naar haar hunkerde
maar steeds wanneer hij zijn mond opende
om met zijn hart het zelfde te doen
Danste zij weg
om hem daarmee
wederom op het hardst kloppende deel
te trappen.

Jip

M'n voeten

Ik hoopte
Dat ik mijn voeten zou kunnen optillen
Om zo te komen
Daar waar ik wilde zijn
Of ergens
Maar ergens is nooit waar mijn voeten gaan
En ik weet tot nog toe niet
Waar ik wil zijn

Ik laat m'n voeten tot die tijd
maar staan

Damast

Verkreukelde handen zoeken gelijkenis met het gevlekte tafelkleed
Dat als getuige van verleden zich vast heeft gebeten in de ronde tafel
De krassen zijn onzichtbaar
maar de poot kan niet verhinderen
dat het wankele evenwicht zichtbaar wordt
in het residu op ontelbaar veel schoteltjes
Verspreid onder de vingers
liggen bruin vergeelde kaarten
met in gekrulde letters geschreven verwensingen
Achter de bril met vlekken
lezen onverwacht heldere ogen
Woorden die zich liever hadden verstopt onder het damast
Maar nu hun weg vinden
in de kreukels van het tafellaken
Dat hierna waarschijnlijk nooit meer recht gestreken wordt

Jip