Om je heen

Om je heen
Zit het vol
Met mensen
Die weten
Wat jij wilt zeggen
Nog beter dan
Jij het zelf zeggen kunt
En of het afgunst is
Of onzekerheid
Zodra je stottert, struikelt, mis stapt
Zijn zij dichtbij
Om je zinnen af te maken
Je te zien liggen
Je te zeggen
Op te passen
Het zit vol met mensen
Die allemaal
Beter weten
Wat jij helemaal
Niet bedoelt te zeggen
Maar desalniettemin
Toch de kans grijpen
Om te zeggen
Jij doet het fout
Kijk niet
Naar mij

Jip

De wereld grijpen

Misschien zou ik de wereld kunnen pakken
Met mijn ogen dicht
Zonder te struikelen over mijn woorden
Maar recht door zee op mijn doel af
Handen vooruit
Rug recht
Misschien zou ik de wereld kunnen grijpen
Met mijn ogen dicht
Maar de kans is vele malen groter
Dat ik gewoon mis

Jip

Je dacht dat maar

Jij dacht, wellicht wat onterecht
Maar mijn schat, daar heb je vaker moeite mee gehad
Dat toen ik jouw vinger niet meteen wegsloeg
Je ruimte kon claimen
In heel mijn hand
Maar als je zou kijken, wellicht wat veel gevraagd
Maar ach, dat is niet je sterkste punt
Dan had je gezien dat mijn vuisten nog steeds niet verdwenen waren
En jouw vinger nog altijd rode blaren op mijn huid maakt
De ruimte in mijn hand is bezet
Dus ik zeg niets en kijk met een glimlach
Hoe jij dit keer
Je grip verliest


Jip

Soms iets te snel

En dan is het
Zoals het eten van soep
Altijd te warm als je gulzig
Het warme vocht over je lippen laat glijden
En je tong brandt
Aan alles waar je te rusteloos
Niet op blazen wilde
Zo is het
Als je overhaast zegt
Dat je van me houdt
Maar even zo fijn
Zelfs als je daarna
Nog dagen met blaren spreekt

Jip

Geschiedenis

Vergetelheid om in te verdwijnen
om daarna terug te keren
in talloze boeken
onbegrepen
maar o zo vaak na gedaan
Als grote denker
of wellicht
als dromer
Als persoon gekend noch geliefd
maar als figuur bemind
Waarom is er nooit
een tussenweg
voor wie dan ook
historie maakt helden
even goed
als dat zij
er vele vergeet te herinneren

Jip

Lezen

Op oude kaarten staan zijn woorden nog
hoekig en recht
Vol vertrouwen
op de achterkant van een plaatje gezet
ZIjn brieven later
werden steeds schuiner
de gaten tussen de woorden
lieten ongeschreven zinnen
hun zeg je doen
Nu schrijft hij
haar niets meer
en zijn zijn woorden voor een ander
Zij hoopt dat zij beter leest
Hij weet
dat hij beter schrijft.

Jip

Vergane bloemen

Vergeet de vergane bloemen
De vaas waar in zijn stonden
ruikt nog in de kamer
maar de bloemen zijn niet langer
onderdeel van het stilleven
Vanaf de bank, 1,50 ver
zie je nog blaadjes liggen
maar als je aan je tafel zit
2,30 later
ruik je enkel nog de zure lucht
van vergane bloemen
Ooit gekregen
en nooit weg kunnen doen
maar dat wat rot is
kent geen gloriedagen meer

Jip