Gelukkig nieuwjaar

Terwijl de grijze wolken de nieuwjaarsnacht
in ras tempo doen toesnellen
En de wereld onder mij zijn best doet de schrik
in mijn hart te slaan
Slaapt de zwart witte kater naast mij
Vol dromen over, ongetwijfeld, eten en verre tochten
Mijn oren gaan naar zijn gesnurk
Terwijl mijn ogen terug kijken
Zich af en toe vullen met de bittere tranen die elk volwassen leven
Meebrengt
Huil ik voor hem, die niet, nooit, krijgt wat hij zo verlangt
Huil ik voor haar, die vecht maar nooit lijkt te winnen
Huil ik voor hen die trachten, en niet weten wat zij moeten
Glimlach ik om hem, die mijn wangen kietelt met zijn baard
Glimlach ik om haar, die nooit verslagen scherp de wereld hakt
Glimlach ik om hen die steeds mijn dagen kleuren
Ik zou de uren af kunnen tellen
Tot de klok met zijn laatste klanken de nacht kleurt
En men met kilo's tegelijk de dertiende maand en het kruit verschiet
Ik kan terug kijken en weemoedig mij verzuchten nooit meer 31 te zullen zijn
Kan ik zeggen dat het nieuwe jaar mij gelukkig gaat maken,
Maar geen jaar maakt mij gelukkig
En geluk stel ik mij niet langer ten doel
Immers gelukkig zijn is niet wat ik wil worden
De voorwaarden aan ik scheppen
De omgeving moet er zijn
Maar zelfs de bittere tranen van het geweeste jaar
Smaakten af en toe zoet van geluk
Dus prijs ik mij
Een mens te zijn die geluk ziet waar het is
En niet langer hoef te zoeken daar waar het zijn kan
Ik wikkel mij in zijn armen en droom met de poes de wereld rond
Gelukkig jaar welke getal het ook hebben mag.

Hip

Mis ik hem

Hij staat daar maar, zijn voeten te bestuderen
ogen steels omhoog geschoven
met zijn wimpers naar benee
Met zijn voeten scheef naar buiten
alsof hij steeds weg kan lopen
maar hoe hij ook zou proberen, niemand loopt met hem mee
Hij steekt zijn handen in zijn zakken
voelt zijn heupen door de stof
en zwijgt zijn dagen aan elkaar
Zo kruipt zijn leven steels voorbij
een dag na uur, of na seconde
maand, na maand, na maand, na jaar
Hij zou beter moeten weten
met zijn hoofd hoog geven
en een glimlach om zijn mond
Had hij allang geleden moeten zeggen
dat hij er was, en graag mee deed
aantonen dat hij bestond
Maar als een schim uit het verleden
is hij deel uit gaan maken
van het plein, het hek, de hoek
Toen ik opkeek van mijn plekje
was hij plotseling verdwenen
en ik merk, met ongenoegen, dat ik hem al even zoek
Ik mis die jongen met zijn ogen
en zijn zakken vol verhalen
met zijn ongesproken ongehoorde stem
Ik hoop dat hij zichzelf zal vinden
en zijn moed om terug te komen
Tot die tijd, blijf ik wachten, en oprecht mis ik hem

Jip

Ondanks dat alles

Hoewel de tranen op mijn wimpers branden
en ik woest naar boven kijk
ze onder geen beding mijn ogen laat ontsnappen
Worden mijn wangen nat
Zelfs met mijn mond hard gesloten
breken gesmoorde snikken langs mijn lippen
Mijn hart maakt overuren
in een waanzinvolle strijd tussen
verdriet, onmacht en woede
Terwijl mijn haren langzaamaan lijken te smelten
onder de vulkaan van emoties
die langs mijn armen glijden
zich in mijn vuisten verzamelen
En onmachtig op mijn rug nestelen
Streelt hij mijn gezicht
lacht tegen mijn ogen
die zoveel woede spuiten
maar hij kent geen angst
Langzaam wiegt hij met vertrouwen
de golven uit mijn buik
de klappen uit mijn borstkas
en de twijfel uit mijn hart
Hoewel ik proestend weerstand bied
tegen alles wat ik niet ken
Zegt hij, dat hij me lief vindt
om alles wat ik ben.

Jip

Mijn wateroppervlak

Als een rimpeling over het wateroppervlak
trekken jouw woorden over mijn huid
Een klein spoor van verdeeldheid achterlatend
Onderweg naar daar waar zij zich zullen nestelen
Een mix van verwondering en hartstocht
maakt zich meester van het ongewisse brein
Waarna de volgende klokslagen ongetwijfeld binnen komen
als zijnde twaalf uur
het hoogtepunt der nacht
Vergeet me niet
mompelend in een eenzaam kussensloop
Als het jaar zal keren en jouw wereld
Voller zal zijn dan het bed waarin je slaapt
Tot die tijd echter
Huiver ik onder onuitgesproken beloften
En gedeelde kunsten
Hoe zuiverder het taalgebruik
Hoe harder de steen
mijn wateroppervlak raakt.


Jip

Het is als

Het is als een zoete vrucht
die je hongerig aan je lipppen zet
haast smekend om het plakkerige vocht
je mond binnen te laten sijpelen
Het vervult je met illusies
die de wereld prachtig kleuren
en doen verlangen naar hete zomers
waarin half naakte lichamen
zich schaamteloos
in te drukke winkelstraten
aan elkaar opdringen
Terwijl jij rustig kijkend
vanaf je plekje in de schaduw
je koelt met ijsblokjes en thee
Het omarmt je met een verlangen
dat onlosmakend verbonden lijkt te zijn
met een eenvoud van menselijk denken
en de waarzin die een aanraking tot stand kan brengen
zelfs gedachteloos een vinger
die speels je snaren speelt
als ware je de belichaming
van een duur instrument
Het bevat je als een ellenlange zin
met meer woorden dan je geest bevatten kan
maar uiteindelijk
meer brengt, dan een punt.

Jip

Ik wilde zo graag van je houden

Ik wilde zo graag van je houden
dat ik mijn schepen heb verbrand
om op jouw vlot te wonen
Dat ik mijn stem haast had verpand
om naar jou te luisteren
en het zingen van jouw zee
Ik wilde zo graag van je houden
maar jij vond het geen goed idee

Ik heb de deur dus dicht getrokken
mijn stoute schoenen aan gedaan
om zachtjes bij je weg te lopen
en ik ben niet blijven staan
Nu schrijf je mij gedurig brieven
dat je van me houden wil
ik denk dat het idee me aanstaat
Maar ik hou me nog even stil

Ik wilde zo graag van je houden
dat ik mijn wereld zou ontbollen
om op jouw vlak te wonen
Dat ik mijn adres voorbij zou hollen
om achter je aan te gaan
Met de golven van jouw zee
Ik wilde zo graag van je houden
maar jij zei steeds maar nee

Dus heb ik niet naar je gekeken
hoewel ik je gezicht kan dromen
en heb ik de deur op slot gedaan
zodat ik niet bij je kan komen
Nu schrijf jij mooie gedichten
dat je van me houden zou
En vind ik het vooral jammer
dat je dat eerst niet wou

Ik wilde zo graag van je houden
dat ik mezelf haast was verloren
Ik denk dat ik nu vooral
bij mezelf heel graag wil horen.

Jip

Het is

Het is niet af
het is niet klaar
het is niet over
en niet goed
Hoe graag je ook zou willen
met je haren in de wind
een glimlach op je wangen
en je ogen naar het licht
Het is niet mooi
het is niet netjes
het is niet gaaf
en niet goed
Hoe hard je ook wilt schreeuwen
met je handen in je zakken
je hakken in het zand
en je oren vrijwel doof
Het is niet anders
het wordt niet beter
het is maar zo
en een feit
Sommige dingen
daar kun je tegen schreeuwen
tegen slaan en schoppen
maar veranderen doen ze pas
als jij verandert.

Jip