Feest?

Vol ontzetting kijk ik naar het lege blad voor me
Ik zou zo veel willen zeggen
Over de miljarden die men uit geeft
aan Sint en kerst
Terwijl een ander deel
aan het begin van de maand
het einde alweer vreest
Ik zou willen schrijven
Over uitgeprocedeerde mensen
die belangrijk worden op tv
maar voor die tijd enkel een cijfer waren
Over kinderen die verzuipen in het onderwijs
of kinderen die een etiket op krijgen en daar gebukt onder gaan
Misschien zou ik zelfs me bedenken
van fietsers zonder licht
die gekleed in zwarte jas en met muts
schrikbarend snel en veel te heftig contact maken
 Maar niets van dit alles schrijf ik
ik denk het
in de eindpunten van mijn gedachten borrelen zij omhoog
Tranen wellen en een grimas zou om mijn lippen spelen
Dat zou
als ik niet
een spelletje speel
met het kind
dat de wereld nog mooi vind
en een groot feest

Jip

Waar zijn...

Waar zijn de dagen dat ik met rode wangen de zon trachtte te kussen
en mij enkel zorgen maakte over verbrandde lippen
Waar ik mijn lichaam in de rivier baadde en vervolgens
mij op de harde rotsen laafde
Waar zijn de nachten dat ik danste op de sterren
en de maan mij enkel tegen het hoofd stootte
Waar ik mijn dromen kon beleven als zijnde sprookjes dan wel nachtmerries
en mij in de ochtend wakker schudde
Waar zijn de tuinen die mijn neus verwenden met een geurenpalet als duizend
die mijn ogen bewonderen als zijnde prachten
en die mijn haren zouden weerschijnen
in een matflets kleurenpatroon

Waar zijn de uren dat ik moedeloos voor me uit keek
naar je wilde lachen maar enkel huilen kon
Me in je armen zou storten maar
je enkel van me afduwde
Waar zijn de minuten waarin ik je passie beloofde
na een samenspraak van onnodige woorden

Waar is de wereld die ik kende
toen ik nog jong en te naief was

Waarschijnlijk in de boeken die ik nooit heb durven lezen
Maar in de lessen die ik leerde
stootte ik meningmaal mijn hoofd
haalde mijn rug en armen open
en scheurde mijn buik om te krijgen wat ik zocht
Geen minuten of uren
hoewel ik je altijd nog wegduw
maar ook steeds weer op zoek

Zo loop ik nu over witte ronde kiezels
die mij doen denken aan de dagen, de nachten en de tuinen
om vervolgens mijn gedachten in jouw handen te leggen
en stil in slaap te vallen.

Jip

De danseres in mij

Als een prinses danste zij door mijn gedachten
met spitzen trapte zij feiloos
Op mijn lange tenen
en draaiend in haar tutu lachtte zij
mij recht in het gezicht,
en ik twijfelde nog,
uit of toe.
Op de helle klanken van een zojuist gedraaide symfonie
bespeelt zij mijn gevoelens
die zo hoopvol waren door de lichte tonen
maar met haar dramatisch buigen van de benen
en het gebogen hoofd
doet zij mij tranen over de wangen stromen
en mijn handen voor mijn oren slaan
Zij verdraait mijn gedachten als ik niet denk te denken
zij ontrafelt mijn twijfels als ik het zeker lijk te weten
Maar wanneer de doeken vallen
en zij haar knot uiteen doet vallen
en mij vervolgens in de armen stort,
vol twijfel mij aan kijkt,
met ogen die haast roepen om erkenning
dan streel ik haar.
En mompel dat het goed komt
Ieders geest kent meerdere kanten immers

Jip

Als ik werkelijk zo was

Als ik werkelijk zo was
zoals jij me gemaakt hebt
een plaatje in je hoofd
Met woorden en daden
gedachten en uitspraken
Dan denk ik zo maar
dat ik mij ook niet leuk zou vinden

Als ik werkelijk zo was
zoals jij hoorde dat ik was
een plaatje uit een hoofd
met ogen als vuur
en tongen als zuur
Dan denk ik zo maar
dat ik mij helemaal niet leuk zou vinden

Als ik werkelijk zo was
zoals zij zeiden dat ik zijn zou
een plaatje opgesteld uit leugens
aannames en verwijten
Vol haat en wandhoop
Dan weet ik zeker
dat ik mij ook niet leuk vind

Maar je hebt nooit de moeite genomen
om me aan te kijken
een hand te geven
en te zeggen
Ik weet niet wat ik hier mee moet
Ik wil zo graag boos zijn op jou en de wereld

Dan zou ik zeggen
dat mag..
Ik ben je wereld niet
maar het mag toch

Jip

Met een been

Op een been heb ik gedacht
de wereld aan te kunnen
Mee te kunnen lopen
zodat niemand zou zien
Mijn wankele stappen
zouden
Ingeterpreteerd worden
als op gewekte huppen
die elke dag verwelkomden

Maar zelfs als men
mijn onzekere stappen niet zou zien
Mijn andere been niet zo missen
dan nog

Zagen zij de tranen in mijn ogen
de broze plekken op mijn lichaam
die van klein
het blanke vel overnamen
en hoorden zij de twijfel in mijn stem

Misten zij mijn been
wat altijd in het huis was
waar altijd een ketting aan liep
die altijd verzwaard was met verwijten

Op een been heb ik gedacht
de mensheid te omzeilen
door glimlachend mijn dagen
als normaal te denken

Nu ik op twee benen loop
mijn voeten stevig op de grond
Zie ik pas
hoeveel ik
Niet heb gelopen.

Jip

Steek je armen uit

Steek je armen naar me uit
Zelfs als ik zelf mijn eigen pad kies
wil ik thuis kunnen komen
in de veiligheid van jouw warmte
Me kunnen laven aan jouw hartslag
om daarna hardhollend
het leven te bekijken.
Ik wil me afzetten tegen alles
waar jij voor staat
en vervolgens me verstoppen
in dat wat jij biedt
Ik ben boos omdat jij bent
dat wat ik nodig heb en zoek
maar ook dat bent
dat mij kwetste en vernielde
Als ik naar je kijk
begrijp ik veel
maar de raadselen die je brengt zijn vele male groter
Dus ga ik en kom ik
en laat ik los en hou ik vast
Maar steek je armen naar me uit
want ik weet ze altijd te vinden.

Jip

Ik vind dat zo eng schat

En dan, sprak hij, en wat dan nog
zelfs als, dan zou het nog niet,
misschien, wellicht, maar dan niet nu,
morgen, onder voorbehoud,
wie weet dan wel, maar ook dat,
staat allemaal ter discussie.
Het zou, zei hij, maar wat weet je dan,
en indien, dan zou het nog niet,
zonder twijfel, echter niet uitgesloten,
dat nooit, altijd een mogelijkheid tot,
maar niet nu dan, of binnenkort
Over een poosje zou, maar poosjes,
zijn over het algemeen, zo meende hij,
langer in je hoofd, als verteller,
dan wat de ontvanger wil geloven,
gelijk straks, wat voor een vrouw,
meer nu, dan later wil betekenen,
maar voor een man, verhaalde hij,
is straks alles wat niet nu is,
Dus.
Zo stond zij daar
zonder twijfel
zou hij van haar houden,
dat trouwen,
dat betwijfelde ze nog
Het bleef een man
Zo veel woorden
om te zeggen
Ik vind dat zo eng schat.

Jip