Zo is dat, zo is het, dat is hoe het gaat

Zouden we het hebben kunnen redden, lief
als we echt ons best hadden gedaan
waren we kinderen van onze tijd
Verdronken in het gemak
Zonder spijt weggooien
wat een ander misschien nog wel waardevol vindt
Waren we niet eens meer trots
op dat wat
er misschien nog wel was

Vol twijfel kijken we
beide
een andere kant op
terzijde
Aan alles komt een eind
soms te vroeg soms te laat
Soms op tijd
zo is dat, zo is het, dat is hoe het gaat

Hadden we het kunnen maken, schat
als er andere dingen waren geweest
waren we slachtoffers van de tijd
Omgekomen in wat er allemaal moest
Verstikt misschien
Omdat alles geleefd moet worden en gezien
wat een ander zegt
of vindt
is dat belangrijker dan jezelf?

Vol twijfel kijken we
beide
een andere kant op
terzijde
Aan alles komt een eind
soms te vroeg soms te laat
Soms op tijd
zo is dat, zo is het, dat is hoe het gaat

Had je het willen redden, dan
tenkoste van alles en iedereen
om gewoon alles af te kunnen schuiven
De schuldvraag in het midden maar altijd meer aan mijn kant
want zo hoort het
Jij treft geen blaam jij wilde wel
en zo verlaat ik, lief
het schip dat zonk
Terwijl ik echt nog met volle kracht aan het roeien was

Vol twijfel kijken we
beide
een andere kant op
terzijde
Aan alles komt een eind
soms te vroeg soms te laat
Soms op tijd
zo is dat, zo is het, dat is hoe het gaat

Jip

Het zij zo

Misschien had het altijd wel zo moeten zijn
ik denk het niet, de kans is klein
Maar wel wezenlijk, aanwezig in aanwezigheid
Het lijkt soms fictie, verpakt in het feit
Dat het misschien altijd wel zo had moeten zijn.

Jip

We waren als het ware

We voeren als het ware
het water over
naar de overkant
maar waar de overkant
soms binnen handbereik was
leek het bootje altijd lek

We liepen als het ware
over kolen
naar een andere plek
maar waar de andere plek
slechts een stap weg was
hadden wij nooit schoenen

We hingen als het ware
als aan een zijden draad
vol vertrouwen
dat hij nooit zou breken
maar er kwam een schaar

We waren als het ware
een doorlopende lijn
met heel veel bochten
en eindelijk
is de lijn doorbroken

Jip

I never knew

I never knew I was missing so much
until I found what I missed so long
I didn't miss the kisses or even the touch
I needed a place to belong
I have tried to fight
and I lost every way
I thought that I might
But I gave it away
Still I never quite knew
and in the end
how I missed you
and that's how I went
Big tears on my face
telling stories and so
Covered in lace
cause it is all for the show
I never quite knew
that without knowing you name
how I missed you
Life was never the same
now I love you

Jip

Zo kun je winnen

En zo denk je dat je wint
Met je ogen dicht
en losse handen op de fiets
Dat je alles kunt
als de tijd het maar
toe zal laten
Dat verdwijnt
dat wat je niet wilt zien
dat wat je niet durft te zien
en hoe meer je wordt
losgelaten
hoe harder je grijpt
met je nagels in de armen
Vragend om een plek
claimend om ruimte
Hopend op meer
en wetend dat er minder is
Uiteindelijk zal het beter zijn
als jij
als hij
vooral als hij
want jij wint
met losse handen
en dichte ogen
op de fiets
En de wereld wordt beter
want de mensen gaan lachen
en de tranen gaan drogen
en gelukkige mensen gaan niet wandelen
in een onbekend bos

Maar ja je wint
met je ogen dicht en losse handen
op de fiets
naar niets

Jip

Gelogen

Hij zag door zijn eigen waarheid
de hare niet onder ogen
Vergeten in het geheel
dat elk verhaal twee kanten heeft
en wie niet wil zien
die niet weet
Waarheid heeft vele gezichten
de een mooier dan de ander
Oprecht en eerlijk
of vol leugens
loze waarheid
is dat wat je wilt zien
als je niet kunt zien wat er is

Jip

Stilte

Ben je eenzaam in de stilte die je zocht
maar niet kon vinden
Die je overviel toen je uiteindelijk daar stond
waar je nooit wilde zijn
Losgerukt uit je wereld
Verdwaald in je wereld
En daarna je fluisterende woorden smoren in een klam geluid
Toen je merkte dat de stilte minder aangenaam was
Dan de ruis die ik je wereld in blies
Monotoon, of stereo, geluidgolfloos
Nu ben je eenzaam,roepend om mijn stem
Nu zwijg ik
Eens is het te laat, die tijd kwam
Wees je gelukkig met je stilte
Ik omhul me met mijn eigen zang, daar ik geen stilte zocht
Maar wandelend mijn eigen wereld vol blaas met gelach

Jip