Kind geweest

Was er niet ooit een tijd
dat wij onschuldig
op het speelplein
heel hard renden
op weg naar niets
ons omdraaiden
om vervolgens
met even veel vuur
de andere kant op te lopen.

Was er niet ooit een tijd
dat wij vol passie
ons storten
op die ene tekening
om een prijs te winnen
maar voornamelijk
te genieten
van zij die die prijs
niet wonnen.

Was er niet ooit een tijd
dat men keek
en ons zag
zoals we toen nog waren
vol onschuld
stout maar
van geen kwaad bewust
terwijl we buiten
de buurman plaagden

Was er niet ooit een tijd
dat wij
alleen nog maar kind waren
alleen nog maar waren
alleen nog maar tijdloos waren.

Jip

Mijn andere ik

's Ochtends sprak zij haar spiegelbeeld nog tegen.
Weifelend met haar handen in het haar.
Weerbarstige krullen ontsprongen de dans
Daar waar zo duidelijk het gareel was
konden zij zich niet conformeren
Hij stond naast haar
Stil te kijken
naar het dagelijks terugkerende gevecht
Grote ogen die in de spiegel
een ander zagen dan hij zag
Zachtjes mompelde ze
Ik wilde dat ik mij zag, zoals jij mij ziet
Hij hield haar vast.

Jip

De ondergrond

Slenterende voeten over glashard beton
klikkende hakken op de stenen
Nergens iets te vinden
wat lijkt op het tapijt
dat ik ooit onder mijn voeten vond
Maar nu ik hoor waar ik sta
Sta ik ook waar ik hoor.

Jip

Trein

De trein trekt aan me voorbij
met alle mensen die onderweg zijn
naar daar waar ik niet heen ga
omdat ik hier blijf staan
op het perron
onderweg naar niets
wachtend tot de trein vertrekt
en een ieder meeneemt
een eenzame zwaait naar mij
verwacht een gelijke ziel
hij in de trein
ik op het perron
wellicht zijn we beide
onderweg naar niets
maar heel druk doende
met onderweg zijn
Ik wil nog roepen
ik beweeg niet dus onderweg
is voor mij stilstaan
Maar de trein is allang aan mij
voorbij getrokken met een onzichtbare snelheid
omdat het spoor ook bochten kent
Dan gaan de deuren open
voor mijn neus
Liefde en afkeer vervullen mijn blikveld
onderweg ga ik
naar de warmte van dat
wat de trein brengt

Jip

Morgen

Ik doe vandaag een dagje niet meer mee
morgen is een nieuwe kans om alles mee te maken
Maar nu vandaag zeg ik gewoon zo maar een keertje nee
Ik lees een boek, de krant
het weer, een hand
de buurman zijn humeur
en dat van zijn vrouw
die vandaag ook graag, toch eens winnen wou
Ik lees de letter op papier
of in de lucht
misschien zelfs hier
en alles wat ter tafel komt
dat doe ik morgen wel
Me niet realiserend
die morgen kwam wat snel
Dus na een nachtje slapen
en nog bergen werk
vond ik het idee van overmorgen
vandaag ook erg sterk.

Jip

Zwijgzaam

Hoewel het stil is om me heen
lijkt alles om me heen te roepen
te schreeuwen
en te vragen
Geen zachte heelmeesters dit keer
wonden die genezen zijn
worden zonder gene ontdaan van hun korst
zodat ik steeds in de gaten mag blijven kijken
Schreeuwen zou ik
als ik er de stem voor had
maar die stem heb ik
al jaren niet meer gehoord
Eenmaal heb ik toegegeven
eenmaal heb ik toegestaan
een heel leven aan mijn voeten
en tijd om er over heen te stappen
en weer eens verder te gaan.

Jip

Winter

Vol vallen ze langs mijn wangen
plakken aan mijn haren
en mijn wimpers
overspoelen mij
als een kille vacht
om daarna smeltend
een weg langs mijn warme lichaam te trekken
rillend probeer ik
wat warm blijft te omarmen
Op een sukkeldraf
bang om te vallen misschien
zoek ik de deur
waar mijn sleutel past
Kil stap ik
de warmte binnen
Blij om bij je te zijn.

Jip