Ooit

Ooit zou ik de sterren voor je hebben geplukt
ze in je schoot hebben gelegd
toegedekt en gekoesterd
warm gehouden
omdat jij het vroeg
Ooit zou ik de zon voor je hebben gehaald
haar aan je voeten hebben gelegd
afgeschermd en beschermd
warm gehouden
omdat jij het vroeg
Ooit zou ik de regenboog voor je hebben gevolgd
hem meegenomen hebben
uitgelegd en opgevouwen
warm gehouden
omdat jij het vroeg
Ooit zou ik mijn leven naar je schaven
in je schoot en aan je voeten
aangepast en ingepast
af laten koelen
omdat jij het vroeg
Helaas voor jou
was ooit ooit
Tijd om in het nu te leven
Geschiedenis is enkel
voor hen die het leven niet durven te bezien
zoals het met een noodvaart komt
Ooit had ik de wereld voor je gedragen
je lasten, je zonden
je twijfels en je waarheden
Ooit had ik je lief
nu heb ik het leven.

Jip

Zand aan mijn voeten

Ik begraaf mijn voeten in het zand
duizenden korrels omsluiten mijn tenen
tot aan mijn enkels kruipen zij
om zich daarna te nestelen
in de haartjes op mijn kuiten
koel zand verlicht mijn voeten
die het lopen beu zijn
stap na stap zich sloffend
bewust zijn van de last
die van boven wordt gedragen
Ik begraaf mijn voeten in het zand
het zout bijt in de wonden
die aan het oog onttrokken
met geweld aan het helen zijn
om vervolgens met angst gelijmd
weer opgetrokken te worden
als de druk van boven
te groot wordt
Ik begraaf mijn voeten in het zand
en kijk naar de lijnen die ontstaan
verbaas met over de zon
die kan toveren met zeewater
de meeuwen aan mijn hoofd
hebben geen last van mijn lasten
Ik zoek mijn voeten op
Kom we gaan de wereld begroeten.

Jip

Heel koud

Ooit waren zijn geliefden
innig verbonden door woorden en daden
geen mens zou vermoeden
dat wat hen verbond
niet de geur droeg van rozen
geplukt en gekoesterd
tentoongesteld in koel water
Ooit waren zijn bondgenoten
opgegaan in het hunne met beloften en geboden
geen ziel zou ooit zien
dat wat het verbond
niet de kleur had van regen
verkwikkend en rustig
opgevangen in koele beken
Ooit waren zij een eenheid
gekunsteld en gebroken door angsten en verwachtingen
de wereld zou niet weten
dat wat heb verbond
een verbond was van geheimen
dat wat men verzwijgt
dat wat men niet wil zien
dat wat men niet wil horen
koud ook, heel koud.

Jip

Zegt hij

Het gaat wel, zegt hij
maar zijn lege ogen
zeggen meer dan dat het gaat
Het went wel, zegt hij
maar zijn nerveuze handen
zeggen meer dan dat het went
Het wil wel, zegt hij
maar zijn trage voeten
zeggen meer dan dat het wil
Het moet wel, zegt hij
maar zijn vuisten beloven
dat het van hem niet meer hoeft.

Jip

Het is tijd

Ik denk dat het tijd wordt
om uit mijn schoenen te stappen
je kleren aan te doen
en de weg op te gaan
De straat uit te lopen
gewoon steeds rechtuit
en te zien waar de bocht voor je komt
Tijd om je ogen te openen
en niet meer de mijne
je stem te verheffen
en woorden te spreken
Om door te gaan
en niet mee te drijven
op de stroom die ik
niet langer ben
Ik denk dat het tijd is
mij mijn leven terug te geven
niet langer mij als spiegel
voor je eigen zonden
Hoofd omhoog of hoofd gebogen
blik vooruit, dat zeker wel
wat achter je ligt
mag je braaf laten liggen
dat is wat je je jaren hebt gedaan
Ik denk dat het tijd wordt
je leven te leven
het mijne te geven
aan wie het behoort
Ik denk dat het tijd wordt
en al heel lang is geweest.

Jip

Niet vinden

Je kunt mij niet vinden, je weet zelf niet eens waar je bent,
je kunt mij niet volgen, je weet zelf niet eens waar je heen gaat,
je kunt mij niet zijn, je weet zelf niet eens wie je bent,
je kunt mij niet redden, je bent zelf reddeloos.

Afgedwaald van het geluk

En dan de weg die we aflopen
al veel te lang afgedwaald
van het uiteindelijke doel
en steeds ergens hoop puttend
uit lege beken en poelen
zodat het modder aan onze zolen gaat kleven
en de stank ons ver vooruit gaat
Al heel lang hadden we om moeten keren
elkaar de ruimte moeten geven
om een eigen pad te kiezen
maar als een klein kind
liep ik volgzaam
Bij geluk zijn we nooit aangekomen.

Jip